Stichting Pieternel is ontstaan uit de nalatenschap van Pieternel van der Leeuw, een gepassioneerde kunstliefhebber en visionair. Vanuit haar diepe liefde voor kunst en kinderen wilde Pieternel een impact achterlaten.

Ondanks dat Pieternel geen eigen kinderen heeft kunnen krijgen, heeft ze een belangrijke rol gespeeld in de levens van vele kinderen in haar omgeving. Van oppaskinderen tot buurtkinderen, met veel vreugde maakte ze contact en vond ze nabijheid. Ze haalde voldoening en plezier uit deze verbindingen. Door samen ervaringen op te doen, te creëren, of van kunst te genieten kon ze deze jongen levens inspireren.

Pieternel was werkzaam als dramadocente, psychodramatherapeut en coach. Later in haar leven volgde ze haar hart naar kunstacademie Arendonk, waar ze haar eigen artistieke stem nog verder ontwikkelde. Haar werk weerspiegelde wie ze was: krachtig en kwetsbaar tegelijk. Ze vond verhalen in materialen en creëerde krachtige beelden met breekbare voorwerpen. Naast beeldende kunst werd ze geïnspireerd door performancekunst, met name Marina Abramović waarbij ze zichzelf openstelde voor kunstexperimenten op film.
Voor Pieternel was kunst meer dan een passie – het was een levensbehoefte. Het was haar adem, haar ziel, en een bron van vreugde en zingeving. Amsterdam fungeerde als haar creatieve thuisbasis, waar ze zich liet inspireren door ballet, theater, film en tentoonstellingen.

In de laatste fase van haar leven besloot Pieternel iets te willen nalaten als zij weg zou zijn. Vanuit haar eigen eindigheid wilde ze een verschil maken voor toekomstige generaties. Deze wens kreeg vorm op 7 juli 2023, met de oprichting van de stichting die haar naam draagt.